Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce

Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce tworzą
Zakład Historii i Teorii Sztuki


Dyrektor Instytutu
dr hab. Dora Hara-Antoszkiewicz, prof. ASP

Kierownik Zakładu Historii i Teorii Sztuki
prof. ASP dr hab. Bogna Łakomska

P.o. Kierownik Katedry Sztuk Plastycznych
dr Zbigniew Brzostowski
 

 

O Instytucie

Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce  jako samodzielna jednostka, na prawach wydziału, istnieje od 1 września 2012 roku. 

W Instytucie wykładają profesorowie, adiunkci oraz specjaliści będący przedstawicielami takich dziedzin teoretycznych jak: filozofii (sztuki), estetyki, historii sztuki, literaturoznawstwa, pedagogiki kulturowej, antropologii kulturowej oraz dziedzin praktyczno-artystycznych – przede wszystkim rysunku, malarstwa, rzeźby, grafiki komputerowej i praktyk wizualnych.

Studenci zdobywają wiedzę i umiejętności w trybie teoretycznym (wykłady, konwersatoria, seminaria i ćwiczenia)  oraz poprzez naukę w pracowniach artystycznych pod kierunkiem wybitnych artystów-pedagogów. Tematyka studiów dotyczy głównie badań z pogranicza dziedzin humanistycznych oraz dociekań w obrębie kultury artystycznej w kontekście działań i zmian społecznych (sztuka w przestrzeni publicznej, działania performatywne, współczesna tożsamość sztuki, teraźniejszość i pamięć w sztuce. Zajęcia z rysunku, malarstwa, rzeźby i grafiki odbywają się w pracowniach Instytutu, mieszczących się w budynku głównym ASP (Wielkiej Zbrojowni).

Krytyka Artystyczna

Studia stacjonarne II stopnia

Na program studiów składają się zarówno wykłady teoretyczne jak i zajęcia w pracowniach plastycznych. Podczas zajęć uczestnicy doskonalą swoje umiejętności w zakresie pisania tekstów oraz warsztatu form wizualnych.

Do czego to się przyda?

Kierunek jest polecany dla osób, które planują w przyszłości podjąć pracę o charakterze

naukowo – badawczym, a także w działalności artystycznej, edukacyjnej i dydaktycznej, jak i menadżerskiej, w działalności organizacyjno – kuratorskiej  w galeriach, muzeach, NGOsach oraz do pracy w administracji publicznej ds. kultury i sztuki. Zdobyte podczas studiów umiejętności przydadzą się wszędzie tam, gdzie potrzebna jest wiedza i kompetencje praktyczne, by zajmować się sztuką.

Celem studiów jest przygotowanie do uczestnictwa we współczesnym świecie sztuki, który zmusza nas do podejmowania wielu wyzwań, odgrywania wielu ról. Funkcjonowanie w przestrzeni sztuki wymaga dziś łączenia wielu kompetencji należących kiedyś do odrębnych profesji. Koncepcja programu studiów Krytyka artystyczna obejmuje szeroki obszar wiedzy i umiejętności z zakresu nauk o sztuce i twórczości artystycznej. Studiowanie krytyki artystycznej przygotowuje do spójnego, systemowego sposobu postrzegania rozmaitych elementów składających się na współczesny świat sztuki, otwierając tym samym drogę do zajęcia w nim pozycji zgodnej z indywidualnymi potrzebami i zainteresowaniami. Przygotowuje także do świadomego odbioru sztuki i czytania tekstów o sztuce.

Program studiów

Głównym założeniem programowym studiów krytyki artystycznej jest połączenie teorii i praktyki. Studentom przekazywana jest szeroka wiedza z zakresu sztuki i innych dziedzin humanistyki. Jednocześnie uczestniczą w warsztatach pisania tekstów oraz zajęciach w pracowniach plastycznych i projektowych.   

RAmowy program studiów jest podzielony na bloki przedmiotów:

Blok teoretyczny

Obejmuje przedmioty z zakresu historii sztuki, sztuki współczesnej, sztuki mediów, filozofii i estetyki oraz antropologii. Typ zajęć to głównie wykłady, a także pokazy multimedialne.

Blok praktyczny

Obejmuje zajęcia warsztatowe z pisania różnego typu tekstów, od form dziennikarskich po prace o charakterze naukowym. Przygotowuje do czynnego uczestniczenia w życiu intelektualnym i naukowym. Typ zajęć to proseminaria i seminaria.

Zajęcia warsztatowe z technik plastycznych obejmują tradycyjne media, takie jak malarstwo, rzeźba, rysunek, ale też intermedia, oraz projektowanie graficzne. Zajęcia odbywają się w pracowniach artystycznych i w plenerach.

Blok przedmiotów kierunkowych

Obejmuje zajęcia dedykowane krytyce artystycznej, takie jak kursy historii krytyki artystycznej, historiografii historii sztuki, piśmiennictwa o sztuce, analizę dzieł sztuki i praktyk artystycznych, realizację projektów artystycznych, wystawienniczych, kuratorskich. Typ zajęć to wykłady i mieszana forma wykłady/konwersatoria, zajęcia metodą projektową, a także wizytacje w galeriach, muzeach.

 

____________________________________________________________________________

Animacja Kultury

Studia stacjonarne I i II stopnia

W Polsce działa coraz więcej publicznych instytucji kultury. Prowadzą one bardzo różnorodną działalność w wielu obszarach sztuki i kultury. Stąd też praca w nich wymaga wszechstronnego przygotowania zawodowego, nie tylko wiedzy, ale i umiejętności organizacyjnych – a więc zdolności do animowania, czyli inspirowania i wspierania aktywności indywidualnej, i środowiskowej do uczestnictwa w kulturze. 

„Człowiek nie jest aniołem, ale winien być istotą kulturalną” - ta opinia Adolfa Rudnickiego, wybitnego prozaika i eseisty, może przyświecać każdemu animatorowi kultury. Samo pojęcie kultury można je rozumieć bardzo różnie – ale w tym kontekście najlepiej patrzeć na kulturę jako na całość działań artystycznych człowieka. „Animator Kultury" może także się kojarzyć z filmami animowanymi albo teatrem lalkowym. To poniekąd trafna intuicja. Animator ma być siłą sprawczą, dzięki której inni ludzie zajmą się aktywnością kulturalną. Oczywiście nie chodzi o manipulowanie nimi jak marionetkami, a o wpisywanie ich w nowe otoczenie i podsuwanie nowych wyzwań, jak robi to rysownik komiksów z bohaterami animowanych fabuł. Wszystkie działania Animatora Kultury sprowadzają się do zaspokajania potrzeby obcowania z kulturą, zarówno wysoką, jak i popularną. Animatorem Kultury możesz więc zostać wtedy, kiedy jesteś po trosze managerem, pedagogiem, psychologiem, i artystą.

Animacja – od anima i animus  - czyli ów aktywny czynnik ożywiający ciało i umysł. Ożywiający – a więc stawiający na dynamikę, afirmujący zmianę, wspierający rozwój.

W edukacji i dydaktyce oznacza, że nie koncentrujemy się na biernym przyswajaniu wiedzy i umiejętności stosowania reguł, utartych zasad postępowania, ale stawiamy na kreatywność w poszukiwaniu wiedzy oraz opartych na niej rozwiązań, dążenie do zmiany status quo, próby innego spojrzenia na to, co zastane, stworzenia czegoś nowego. Tak pojęte animowanie kultury jest zarazem jej tworzeniem, a aktywność twórcza staje się podstawą rozwoju indywidualnego i społecznego na każdym poziomie, a także budowy naszego miejsca, z którym jesteśmy związani, i dzięki temu może być ciekawszym, lepszym miejscem do życia.       

To zawód łączący przyjemne z pożytecznym. Któż bowiem nie chciałby organizować imprez, uczestniczyć w nich i jeszcze mu by za to płacili?

Studia na Animacji Kultury można podzielić na dwa bloki – wykładów teoretycznych i zajęć praktycznych, warsztatowych w pracowniach plastycznych oraz ćwiczeń organizacyjnych. Służą rozwijaniu własnych talentów artystycznych oraz zainteresowań kulturą i jednocześnie uczeniu się jak można prowadzić takie zajęcia dla innych.